projekt junior

od koncepcji, poprzez kreację, aż po implementację, est. 2009.

spalone radości, czyli dziecięce, atawistyczne odczucia wobec zła

– wie pani, ja to nie mogę. naprawdę, rzadko się denerwuję, ale teraz to mnie krew zalała – mówi mi w kawiarni Niespotykanie Spokojny Sąsiad. na co dzień pełen zen, dziś kipi.
– oszty, żeszniemogę normalnie. to straszne. słów mi brak. a mój syn to się po prostu rozpłakał. płakał  łzami. a ma już osiem lat.

* * *

– a czemu jesteś zmartwiona, mamo?- wiesz synku, zdjęcia oglądam w internecie. i nie podoba mi się to, co widzę.
popatrz. tęczę spalili.
– tęczę??? naszą tęczę na placu bawiciela?! jak to?! mamo! jak to w życiu?!
– no tak to, niestety. chuligani przyszli, spalili, źle zrobili bardzo. bardzo mi przykro, Dzidku.
– no bardzo źle, bardzo. to nie są mili ludzie mamo, ja ich nie lubię. ta tęcza jest taka pięęęęęęęekna, taka pięęęęęęęęeekna jak słońce. a oni ją spalili ogniem. to bardzo zły pomysł – mówi Dzidek i broda mu się trzęsie. buzię ma w podkówkę, oczy nabiegają łzami.

* * *

następnego dnia, pani Ania, czyli Dzidkowa niania, nie wiedząc o naszej rozmowie, zabiera go na ukochany plac bawiciela.

– patrz, Dzidku, jak smutno, popatrz i zapamiętaj, że tu się stało coś bardzo złego. ale na szczęście warszawiacy ją odbudują, nic się nie martwmy.

* * *

serdecznie pozdrawiamy środkowym palcem uczestników i aktywistów marszu z 11 listopada.
przez was dzieciaki, zupełnie niezaangażowane w sprawę, płaczą. pęknijcie z dumy.

Obrazek

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

stare.

fanklub

na fejsie

%d bloggers like this: